Nog even, nog héél even...

!!!!!!

2006-06-02T23:35:00.000+02:00

Jaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaaaaaaaaaaaaaaa!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!

De 29e, dan is het zover.

Dingen waar ik de laatste tijd zoal over droom

2006-05-21T12:34:00.000+02:00

Vliegende tapijten

Promotie

boskabouters

Pratende koeien

Pratende scripties

De letter 'u'

Zwangere vriendinnen

Mannen met enorme zwaarden

Heel enge, reusachtige pauwen die N. steevast 'hondjes' blijft noemen terwijl ik toch wel beter weet

Een verwarrend recept voor aardappelsoep met bleekselderij

Het nut van nylon

'Trek een nummertje en u wordt zo geholpen'. En dan niet geholpen worden, hoeveel nummertjes ik ook trek

Enorme borsten

En:

George Michael

Knaagdier Op de Fiets

2006-04-06T20:18:00.000+02:00

Gisteren zijn we naar Sitges geweest, een (gay)vakantie-oordje 40 minuten met de trein vanaf Barcelona. Het was een heerlijk warme dag, en we hebben lekker gelunched, met paella en een fles goede rosé. Na wat rondgeslenterd te hebben, waren we aan het eind van de middag weer terug in Barcelona. Op het strand dronken we een flesje Spaanse bubbels. Eenmaal thuis, in de zon op ons dakterras, dronken we nog twee flessen leeg.

Tijdens het drinken van de derde fles, bijna op, zegt N.: 'Fietst er prima in, die cavia.'

Ik had het niet beter kunnen zeggen.

Vakantie Check-lijst

2006-04-03T21:02:00.000+02:00

- Bonsai-boompje : check
- Markt : check
- Pannendeksel : check
- Dierentuin : check
- Pannenkoeken
eten : check
- Animal Crossing-
verslaving : check

We moeten echter nog steeds naar de film, en dan naar 'Capote' of 'Ice Age 2' want 'Me and you and everybody we know' gaat hier in Spanje niet uitkomen.

Verder deze vakantie:
- Sitges
- Montserrat
en
- Voetjes van de vloer

Vakantieplannen

2006-03-26T18:34:00.000+02:00

3 weken vakantie, het is me wat. 3 weken. Lang! Ik had in de eerste week van deze vakantie, dinsdag 21 Maart eigenlijk willen afstuderen, maar dat is helaas niet doorgegaan. Dit tot toch wel grote opluchting van mijn begeleider, en misschien ook wel van mij. Haast is nergens goed voor, en zeker niet voor scriptiecijfers.

Maar goed, 3 weken dus. Wat doe je zoal, als je drie weken vakantie hebt, en hier en daar nog wat aan die scriptie moet doen maar niet noemenswaardig veel, en geen geld hebt om naar het buitenland (i.e. buiten SPANJE) te gaan? Dat ga ik de aankomende tijd hier bijhouden, die dingen die je dan zoal doet. Nu bijvoorbeeld, zitten wij in Frankrijk. Ik drink op het moment een biertje, en heb net 12 bitterballen naar binnen gewerkt zonder enige moeite. Hoppa. N. heeft dat ook gedaan, met een biertje erbij. Ik denk dat alleen dat al wel de rest van de afgelopen week samenvat. 'Een biertje' en ' 12 bitterballen' kunnen vervangen worden door bijvoorbeeld 'een glaasje wijn', een gin tonic', 'een Pastis', 'enkele handen vol cashews', 'te veel patat', en 'meerdere broodjes Franse kaas'. Oh, en we hebben soms ook wel gewandeld. Dat was wel zeker een mooi begin van de vakantie.

De plannen voor de aankomende week zijn ook al gemaakt. Dinsdag gaan we naar EL Corte Inglés om een bonzai-boompje te kopen. Ik heb nooit geweten dat Bonzai-boompjes mij wat zouden doen, totdat wij de Bonzai-boomverkoopstal in El Corte Inglés zagen. Helemaal wee werd ik ervan. Die boompjes maken van mij een stotterend en snotterend hoopje, met hun kleine stammetje en poezelige takjes en blaadjes. Dus, dat moet gekocht worden. Voor 's avonds is er een film gepland, 'Capote', of 'Me and you and everyone we know'. Voor woensdag hebben we ook al zo'n geweldig vakantieplan. We gaan dan naar de tweedehands- en rommel- en gewone markt om op zoek te gaan naar een goeie grote pannendeksel, wellicht met een lekkere lunch in de middag. Ik kan niet wachten.

Ik laat jullie het verloop weten.

En dan tenslotte nog een foto, bovenaan dit stukje. Omdat luchtballonnen die te zien zijn vanaf je eigen dakterras óok heel mooi zijn.

Ha! Af! Alleen Die Bronnen...

2006-01-25T16:06:00.000+01:00

De
Scriptie
Is
Af
!
!
!

Woohoo!!!!!!!!

Alleen de bronvermeldingen, daar ben ik niet zo zorgvuldig mee geweest. Die ben ik kwijt. En ik kan niet op Picarta, want ik zit hier niet op het UvA-web. Weet iemand hier een oplossing voor? Oh man, Ik leer het ook nooit.

Af

2006-01-19T18:39:00.000+01:00

Woensdag aanstaande heb ik mijn scriptie af.

Zit! Af! Tail! Nee, Karel, Neej... Ja, Poot, Nee...Ja Goed!

2005-12-29T20:45:00.002+01:00

Ik ben tegenwoordig de trotse eigenaar van twee hondenbeesten. Puppies. Karel, een langharige dwergtekkel, en Darko, een husky, moeten minstens één keer per dag uitgelaten en gevoerd worden. Ze leren trucjes, doen mee aan disc-competitions en agility-competitions. Als ze die winnen krijg ik geld (mwahahaha!) en kan ik nog meer puppies kopen en ook krijg ik trainerspunten zodat ik straks naast een Golden retriever, Mopshond, Shit-zu en Beagle ook andere honden kan kiezen (Franse Bulletjes hebben ze helaas niet).

Terwijl N. naast me op de bank zit te schelden, te zuchten en te steunen, soms te juichen, terwijl kanonnen schieten en dingen ontploffen, hoor je mij: ´Kom maar karel, Karel, Karel, kom maar, Karel, KAREL!!!! Karel, ja, goed zo, zit, zit, zit, SIT! jaaaaaa, goed zo, okay, af, af Karel, nee, okay, erm, tail, Karel, tail, nee dat is poot, TAIL, TAIL, ...... JAAAAAAAAAAA!! GOED ZO KAREL!!!!!!!! broaaaaawf.

De wondere wereld van de Nintendo DS.

Zomaar Wat Geblaat Uit Het Zuiden

2005-12-07T20:08:00.000+01:00

N. en ik kwamen net tot de conclusie (hij thuis, ik op mijn werk) dat het voor ons beiden tijd was om weer eens een stukje te plaatsen. Ik op mijn log, hij op de zijne. Het is mij echter totaal duister waarover ´het stukje´ dan zou moeten gaan. Geen inspiratie, of spannende gebeurtenissen. Maar omdat ik vind dat ik in ieder geval 1x per maand iets moet plaatsen komt hier dan toch ´het stukje´ en ga ik bij gebrek aan onderwerp zomaar wat in het wilde weg blaten, en als het dan wat is dan ga ik er over door. Of niet.

Zonnenbloempitjes komen op dit moment mijn strot uit.

Vroeger spuugde ik op ´latin´ muziek. Samba, salsa, bossanova, brrr... Uitermate kriebelig werd ik ervan.

Weet je wat ik nu aan het doen ben? ´Het stukje´ aan het schrijven, zonnenbloempitjes krakend, met SAMBA (!) op de achtergrond. Tja.

Over onze blauw geribbelde slaapbank hebben wij een fleece-kleed liggen die bestaat uit enkele felgekleurde vierkanten, in roze, oranje en rood. Als er gasten komen halen wij die eraf en bedekken we de bank met een laken, nóg een laken en dan pas twee slaapzakken, want je weet maar nooit met die mensen.

Spanjaarden zijn gek op:
Eten, honden, drinken, porno, kinderen, schreeuwen, dansen, tampax-tampons, organen-om-op-te-eten, ruzie, zonnen, dubbing, door elkaar heen praten, worst, hardlopen, 2manyDJ´s, voetbal, basketbal, familie, heiligen, feesten, eten, eten, eten en eten.

Ik was vergeten de schuifdeur dicht te doen dus ik heb het nu een beetje koud.

Na 10 jaar ben ik eindelijk veranderd van geurtje:
1995 - 2005 Eternity by Calvin klein
2005 - ? L´eau par Kenzo
N. werd zo onder langzamerhand gek. Winkel in winkel uit, 3 maanden lang. Niets dat ik lekker vond. Maar goed, het is gelukt, het hele gezin is weer blij.

Ik sluit af met: WHOEHAHAHAHAHAHA!!!! HET IS HIER LEKKER 15 GRADEN CELSIUS EN IN NEDERLAND NIET!

Er Wordt Niet Ge***** Op De Slaapbank

2005-11-10T20:47:00.000+01:00

Dit weekend: Mijn ouders
Volgend weekend: Andere familie-gerelateerde personen
Het weekend daarop: Vriendin S.
Een week later: Vriend M.

En dat zijn alleen nog maar degenen die hun vliegtickets bij ons hebben 'confirmed' (sommigen met vluchtnummer en al, fijn, maar we komen jullie echt niet ophalen van het vliegveld, met een speciaal busje met op de zijkant CASA NIELS Y SERRA. Echt niet).

Enkele regels wat betreft de aankomende gasten (en deze zullen ook gelden voor alle vrienden, makkers en maten, familie en anderszins die in de toekomst denken langs te komen):

1) N. is blij met een kopje koffie 's ochtends als hij wakker is, ikzelve houd op die tijd van de dag meer van een versgeperst glaasje jus d'orange, of zoals ze het hier zo mooi noemen, zumo de naranja. Neem initiatief zou ik zeggen. De gastdame en heer moeten ook weleens verwend worden.

2) Voor de avond geldt (elke avond): de gastheer en gastvrouw ontvangen beiden van de gast minstens één biertje welke door de gast wordt afgerekend.

3) Er wordt niet gen**** op de slaapbank

4) Er wordt niet gez**** op de slaapbank

5) Er wordt geen o**** s** op de slaapbank uitgevoerd

Hopelijk tot snel iedereen.

Super Mario Tennis!! Eindelijk.....

2005-10-27T12:40:00.000+02:00

We hebben hem: Super Mario Tennis op de N64. Fijn, heel erg fijn.

Smashed is our Name, Hedonism is our Game!

2005-10-13T14:56:00.000+02:00

Werken is wat ik nu doe. 's Ochtends en 's avonds, in twee verschillende hostels, alwaar ik mensen eerst met vrolijke en hartelijke stem vraag naar hun verblijf en wensen, en of ze eventueel interesse hebben in 1 van de door ons aangeboden tours (Gaudi, city, tapas, of Smashed crawl - die laatste krijg ik bijna niet uit mijn strot, want zeg nou zelf, "Smashed is our name, Hedonism is our game!", dat wil je toch zelfs je eigen vijand niet in de strot duwen?). Als dat niet lukt duw ik maar een flaaier in hun handen en mompel ze enkele onverstaanbare woorden toe, iets als 'if you don't go to this tour today, who knows, you might not have your reserved bed for tonight', wat vaak nog beter lijkt te werken ook. Als ik niet werk, dan schrijf ik aan mijn scriptie, houd ik me bezig met de Spaanse taal (zie bovenstaande foto), bel ik na 4 weken nog steeds met bepaalde debielen van een bepaalde bank vol met idioten, en zo zijn er nog zo wat van die dingen. Ook vind je me 's middags weleens in bed, dan beoefen ik de Siesta. En daar ben ik best heel goed in.

Ondertussen hebben we vannacht noodweer gehad. Bij ons heeft het gelekt, maar beelden op tv maakten duidelijk dat sommige mensen in deze regionen op dit moment moeten zwemmen om van de ene kamer naar de andere te komen. Niet fijn, denk ik.

Omdat Sommige Mensen Lopen Te Zeuren Om Meer Foto's

2005-09-24T12:49:00.000+02:00

Bij deze. Zien jullie bij de laatste foto de zee op de achtergrond? :)

Oh Oh Barcelona

2005-09-23T11:50:00.000+02:00

Bijna een maand geleden is het dat ik mijn laatste stukje hier heb geplaatst. Ik schaam mij hier soms best een beetje voor, maar eigenlijk heb ik ook gewoon best een goed excuus. Ik heb het heel erg druk gehad. In NL met de scriptie natuurlijk, en gedag zeggen tegen mensen, en spullen ophalen in mijn ex-huis in Zuid. Koffer opnieuw inpakken, inschrijven voor het nieuwe studiejaar. En zo nog wat van die dingen. In Barcelona hebben we het ook heel erg druk gehad, met ons laten beroven bijvoorbeeld, met slapen in een ieniemienie-kamertje op een wiebel-stapelbed, naast de badkamer in een appartement waar iedereen om 8 uur 's ochtends op staat om te plassen en te douchen, of om 4 uur 's nachts maag inhoud eruit staat te gooien omdat je gewoon geen sangria moet drinken. We hebben het vervolgens heel erg druk gehad met de ABN AMRO bank. Die wilde geen geld opsturen (mijn bankpas is geblokkeerd vanwege de beroving). Althans, dat wilden ze wel, maar pas na 6 uur bellen, waarvan 2 uur op het Nederlands Consulaat. En dan zou het waarschijnlijk pas na twee dagen er zijn. En ik zou het hier heel lang over kunnen hebben, maar dat zou voor de zoveelste keer zijn. Het was alleen zeer vervelend omdat wij een appartement hadden gevonden, en die mensen moesten betaald worden. Borg, fee, beetje huur. En dat ging dus niet, wat betekende dat we nog langer in dat hok moesten slapen, terwijl we eigenlijk al doodop waren inmiddels, en gewoon rust wilden, thuis wilden zitten.
Alles is goed gekomen, met het geld althans. Want wat blijkt, we zitten nog geen uur in ons huisje, of er komt herrie en kabaal en getimmer en gehak van de ruimte ernaast. Renovatie. Waren ze vergeten erbij te vertellen. We zitten nu te wachten op een deal die we met ze kunnen sluiten over huurverlaging. Ook drukten ze ons op het hart dat het niet veel langer meer zal duren en dat wij eventueel met hun kunnen overleggen over op welke uren ze kunnen werken.

Niet schrikken van de foto's. We wonen nu in Barceloneta, aan zee, maar het is hier heel erg arm. Woningen zijn hier vroeger in vieren gedeeld omdat er teveel mensen woonden. Het pand zelf ziet er niet uit, maar ons appartementje is heel mooi opgeknapt en zou niet misstaan in een IKEA reclame folder. We hebben een dakterrasje, van waarvandaan we de zee kunnen zien. Versmarkt om de hoek, supermarkt die bezorgd (wij wonen 6 hoog, geliefd zullen we niet worden), goedkope vistentjes. Ook hebben we het idee dat het hier relatief veilig is 's avonds, ondanks de armoe.

Volgende keer meer, over NI-nummers, bankrekeningen openen, werken, en een zoektocht naar een afdruiprekje, goedkope wasmand, en dat soort onmisbare dingen.

Zo'n Hondje Kan Er Toch Ook Niets Aan Doen

2005-08-26T14:02:00.000+02:00

Het is weer even geleden, mijn vorige stukje. Niet dat hier niets meer gebeurd is sindsdien, alhoewel VEEL GEBEURD ook twee grote woorden zijn die niet opgaan voor de afgelopen twee weken. Het weer is af en toe somber, af en toe goed tot uitstekend. Zelf zien wij niet meer hoe ontzettend neger wij zijn geworden, maar daar hoeven we ons toch niet echt druk meer over te maken nu. Alles hetzelfde. Er zijn echter toch nog wel wat dingen waarover ik graag iets kwijt wil vandaag. Drie woorden: SCRIPTIE (wat een verassing), ZIELIG HONDJE, en TOCH JAMMER DAT HET WEER DE LAATSTE TIJD NIET ERG ZIJN BEST LIJKT TE DOEN. Okay, dat zijn 18 woorden, kneus die daar wat van zegt.

SCRIPTIE, daar ga ik heel kort over zijn, want het volgende maakt alles wel duidelijk: Ik heb de helft van mijn data niet binnen, maar de 14e is mijn presentatie.

Over naar ZIELIG HONDJE. Mijn ouders hebben afgelopen week in de buurt van Bordeaux een hondje opgehaald, via een adoptiebureau voor zielige Franse Bulletjes. Ze hebben (te) lang in een slecht asiel gezeten, zijn verwaarloosd door de fokker, of ze zijn afgedankt door de fokker omdat hij/zij geen geld meer oplevert. Hier in huis loopt nu een teefje van 3 jaar oud, Vicky, met bange, vragende, slaafse oogjes, zoiets heb je werkelijk nog nooit gezien. Haar buikje is helemaal uitgerekt, je ziet de ribbetjes zitten, ze is bang bij elk geluid, ze weet niet hoe ze moet spelen met Lientje. Hoe ongelofelijk dankbaar is het dan om haar uitgelaten buiten te zien rennen (waarschijnlijk nooit gedaan). Al het lekkere eten schrokt ze naar binnen en na 2 dagen is ze al zindelijk. Langzaam zien wij hier allemaal dat de angst uit haar ogen verdwijnt, en dat die ogen ons nu nieuwsgierig aankijken. Vet! Heel goed, dat adoptiebureau, echt petje af.

En het is echt JAMMER DAT HET WEER DE LAATSTE TIJD NIET ERG ZIJN BEST LIJKT TE DOEN. Gelukkig kunnen we barbequen in de loggia (overdekt terras), is er naast YAHTZEE ook MENS ERGER JE NIET! en loopt het zwembad niet weg. Volgend jaar weer! Wie gaat er mee?

Aan Iedereen, In Het Bijzonder Mijn Vrienden!

2005-08-12T11:01:00.000+02:00

Jullie mogen best comments plaatsen, dat zou ik namelijk heel erg leuk vinden. Is dat een idee?

Groet,
S.

1 Festival, 2 Verhalen

2005-08-11T16:01:00.000+02:00

Er zijn weer spannende dingen gebeurd afgelopen weekend...

Het verhaal van Uzés
Afgelopen weekend zijn wij voor twee nachtjes naar Uzés geweest, wie kent het niet. Met de tent. Om aldaar een electronisch festival te bezoeken, genaamd Les Electros D'Uzés. Klinkt goed toch? En of dat goed was! Zaterdagavond is niet het bespreken waard, toen draaiden er slechts dj's wiens naam wij niet kennen, en die doen er dus niet toe, voor niemand niet. Zondag daarentegen...Man! Wij komen daar aan, en gelijk krijgen wij, geheel terecht natuurlijk, een VIP(!!!!!)-pasje! Ha! Vet hoor, helemaal gratis naar binnen. Alleen wij mochten door die hekjes naast het podium, backstage. Helemaal tof natuurlijk, zeker omdat de geniale Roman Flugel aan het draaien was. Wij dus naar binnen, iedereen ons een handje geven enzo. Komt ineens de manager van Roman naar ons toe met een fles champagne. Of wij die wilde hebben, want er was toch genoeg. Hele toffe kerel dat man, die manager. Echt vet gedanst daaro, Roman lachte zo af en toe wat naar ons. Door iedereen werd foto's gemaakt van ons, enzo, dus.

Het ECHTE verhaal van Uzés
We zijn wel echt naar dat festival geweest, echt in Uzés, met de tent. We hebben ook echt een VIP-kaartje gehad. Die kreeg ik in mijn handen geduwd toen N. reeds kaartjes voor ons had gekocht. Gratis naar binnen zat er dus niet meer in, maar ja, het koste dan ook maar 7 Euro pp., voor een openluchtfestivalletje. Die zondagavond, eenmaal binnen, hadden we niets meer aan dat pasje, was ik een beetje misselijk van mijn avondeten, en waren de wc's overstroomt, alswel de plek waar de mannen hun ding konden doen, maar wat wil je, met 2 wc's op circa 2000 man. Er liepen vooral heel veel vage irritante mensen rond. Een hoop junk-types, meisjes die op blote voeten met touwtjes zwiepten, naast ons iemand die zijn ogen tot in zijn achterhoofd had gedraaid, een debiel die een VOL blikje bier weg smijt en vervolgens zijn telefoon aan gort ramt tegen een muurtje. En als klap op de vuurpijl: Jack de Marseille draait. Niks geen Roman Flugel, stond verkeert op de flyer. Fout, fout, fout.
Nee, zaterdag, dat was wel echt heel leuk. Lekker gegeten, beetje rondgekacheld, nog eens lekker gegeten, biertje, biertje, biertje, fles wijn. Er draaiden inderdaad geen bekende dj's die avond, maar het was enorm gezellig. Jong en oud danste zij aan zij. Het stoerste jongetje dat wij ooit hebben gezien, van een jaar of vier oud, stak zijn kleine wijsvingertje in de lucht op de maat van de muziek en liet daarmee de wereld zien dat techno geen leeftijd kent. Okay, de wc's waren ook zaterdag een beetje vies, en ze verkochten Amstel bier, en er liep een enkel smerig meisje op blote voeten rond. Maar de sfeer was er, het geluid was top, de onbekende dj's beter dan Sjakie de Marseille, en wij waren dik tevreden. Zie foto's!

Wij Willen Zon, Geef Ons Die Stralen!

2005-08-02T11:13:00.000+02:00

Nieuwsgierig, maar tegelijkertijd ook een beetje bang, trok ik vanochtend voorzichtig een stukje gordijn opzij. Ik durfde bijna niet te kijken, misschien wilde ik het wel ook helemaal niet weten, was ik er helemaal niet aan toe. 'Ben ik er wel klaar voor?' dacht ik nog. Maar dapper als ik kan zijn, wierp ik toch een snelle blik. Wat daarop volgde kan ik niet beschrijven. De horror, het ongeloof, twee handen leken mijn keel dicht te drukken. Al het bloed trok weg uit mijn gezicht, rillingen liepen over mijn rug. Ik stond daar, huiverend voor het raam, en ik bedekte snel mijn betraande ogen. Dit, dit, dit kon toch helemaal niet? Vol afschuw besefte ik me dat het echt waar was. Vandaag, 2 Augustus, is het voor de tweede dag, achtereen, hier in Frankrijk, ZUID-Frankrijk, ZUIDELIJKER dan de Ardeche, bewolkt.

N. en ik hebben in Barcelona een prachtig lied geschreven, met als titel "Wij willen zon, geef ons die stralen!", waarvan de tekst als volgt: 'Wij willen zon, geef ons die stralen!'. Vandaag geef ik dat lied de kans zich te bewijzen, door het elke 30 minuten uit volle borst te zingen, opdat de zon gehoor geeft, en zijn warmte weer op het Franse platteland laat neerstrijken.

En bij deze nog een foto van het liefste hondje op de wereld, Lientje. Zij is het bewijs dat Jack Russells never nooit niet stoerder kunnen zijn dan Franse Bulldogs.

Enge Nota Titels en Nog Engere Clubs in Barcelona

2005-07-29T15:11:00.000+02:00

Binnenkort echt een wat uitgebreider verslag van het weekend Barcelona. Nu heb ik het even enorm druk met een nota, getiteld "Language Development Survey (LDS) en MacArthur Communicative Inventories (CDI): Twee meetinstrumenten voor taalachterstand". Mooi man. En ik heb post binnen voor mijn scriptie, met daarin toetsopgaven ingevuld door lieve kindertjes uit groep 5. Cute! Dus Het Grote SPSS-Boek wordt zo uit de kast getrokken en open geslagen, opdat ik zeer binnenkort enkele gedachten zal hebben over hoe ik in godsnaam nu verder moet.

Ook las ik 'ergens' dat op deze site binnenkort een hilarische fotostrip zal worden geplaatst. Dat zou zomaar kunnen natuurlijk. Maar ik zeg lekker niet wanneer, woehahaha!

En nog maar een foto. Van de vetste club in Barcelona. Mag je zeker niet missen.

Foto's Voor De Liefhebber!

2005-07-20T15:35:00.000+02:00

Een Overzicht Van Gebeurtenissen

2005-07-20T11:06:00.000+02:00

Onverwacht hebben wij het zo druk in Frankrijk dat deze zijde bijhouden er even bij ingeschoten is.
Maar bij deze zal ik een overzicht geven van alle er toe doende gebeurtenissen.

Er zijn mensen, mensen zoals ik, die Algemene Taalwetenschappen studeren en graag in September daar een eind aan willen maken door hun scriptie in te leveren. Die mensen en ik zijn afspraken aan het maken over wanneer wij de verplichte presentaties gaan houden, en wanneer we dan de buluitreiking hebben, dezelfde dag, of later. Belangrijke zaken want ik moet mijn ouders kunnen uitnodigen voor de buluitreiking en die moeten daarvoor helemaal naar NL komen. Ik ook. Dus. Helaas is nog steeds niet duidelijk of het nou 9 September wordt, of 23 September... Spannend.

N. is vrijdag jarig, dan wordt hij al 28 (brrr...). Speciaal daarvoor, ten tijde dat wij dachten in Frankrijk te zitten rond die tijd, heb ik een reisje naar Barcelona gepland (zonder dat hij het weet natuurlijk), zodat wij niet zijn verjaardag op het platteland van Frankrijk hoeven te vieren, maar kunnen feesten als nooit te voren. Maar, toen kon ik ineens toch al eerder aan de slag, en zouden we rond die tijd al in Barca zitten, dus dan is er geen reisje meer. En geen verrassing. En ik met mijn stomme hoofd, heb hem mijn verassing verteld, want die ging immers niet door... Todat ik vorige week woensdag te horen dat ik pas in September begin. Nu ja, hij is er wel heel blij mee, en we kunnen alsnog gaan feesten als nooit te voren.

Barjac telt 1400 inwonders, waaronder mijn ouders.

Eergisteren was het hier heel warm, wel 38 graden in de schaduw.

De temperatuur van het zwembad was toen wij hier aankwamen gemiddeld 26 graden. Dat is reeds opgelopen tot 28 graden. Wij hopen snel een daling te zien.

Konijnen maken hier ook heel wat mee. Barros, na een stressvolle reis in een grote hondenbench achterin de auto, begint hier in Frankrijk eindelijk ook een beetje bij te komen. Je moet begrijpen dat zij een kamertje in Amsterdam gewend is, en nu een heeeeeeele grote kamer in Frankrijk heeft. Bomen, en vers gras, en steentjes. De wind waait langs haar oren, vogels fluiten. Ze wordt ongeveer honderd keer per dag verhuisd, want anders staat ze in de zon , dus haar kamer verandert steeds. Een paar keer per dag zie je haar in grote verbazing rond kijken. 'What the fuuuuck!'. Dat denkt zij, dat weten wij zeker. En toen, 'The great escape'. Ze had het deurtje van haar hok opengekregen. Wij zagen vanuit de verte een wilde achtervolging, Barros voorop alsof ze niet anders gewend is, Lientje onze Franse Bulldog er achteraan. Hulp kwam uit een onverwachte hoek: de konijnenvanger van Barjac, onzer welbekende N., wist haar te vangen. Het hok is nu extra beveiligd.

Volgende week: "Wilde Avonturen In Barca"

YUM!

2005-07-14T13:59:00.000+02:00

De toekomst verandert van dag tot dag, niets is zeker de laatste tijd. Compleet ervan overtuigd dat we zeer spoedig na onze aankomst in Frankrijk zouden moeten doorreizen naar Barcelona om maandag de 18 Juli te beginnen met werken, lees ik gisteren een mail die mij heel wat anders vertelde. "September de 10e kan je beginnen, tot dan!" Ongeveer 5 seconden lang gebeurde er werkelijk niets in mijn hoofd, radio-stilte, om vervolgens te beseffen dat het niet beter had gekund. Wij gaan dus 5 weken hier vakantie vieren, gaan dan even terug naar Amsterdam, en dan eindelijk in September gaan we dan toch echt naar Barcelona.
Er wordt wel wat gewerkt hier, aan de in een eerdere posting genoemde "scripties, nota's boeken en scriptboeken". Maar dat is heel niet vervelend als het buiten in de middag-uren in de schaduw 33 graden is. Temperaturen die vragen om een bescheiden terugtrekken in het koele huis. De uren daaromheen worden het zwembad (wacht maar op de foto's!), het eten, en alcoholische versnaperingen uiteraard niet geschuwd. YUM!!

Olifantentranen, Een Gemene Tandarts, En Commissie

2005-07-06T12:37:00.000+02:00

Het zijn roerige tijden. Stress alom, en afgelopen donderdag uitte zich dat uiteindelijk in dikke olifanten tranen. Op de bank bij mijn schoonouders. Goeie timing kan ik dat niet noemen, maar dat soort dingen heb je nou eenmaal niet in de hand. Ik niet althans.

Maar, inmiddels kunnen er wel wat zaken van mijn lijstje worden geschrapt. Het Awakenings-festival bijvoorbeeld, hebben we gewoon overleefd, ondanks dat sommige debielen en idioten het toch nog nodig vonden om herrie te schoppen en iemand lek te steken op het einde van de dag. De tandarts vond het ook nodig om mij heel veel pijn te doen. "Mevrouw, uw gaatjes groeien niet in de breedte, maar trekken lijnrecht richting uw tandzenuwen." Dit zei hij pas nadat die boor al kennis had gemaakt met zo'n tandzenuw. Verder ga ik hier niet over uitwijden, mijn punt is gemaakt. En verder, belangrijke mails zijn verstuurd en zo nog wel meer van die dingen.

Ik ben blij verheugd nu eens een stukje met een positieve mededeling af te kunnen sluiten. Zonet heb ik namelijk te horen gekregen dat, zolang het nieuwe hostel nog dicht is, ik pr-werkzaamheden kan gaan doen voor de andere hostels. Dat klinkt heel chic, maar dat is niets anders dan tours verkopen aan de hostelgasten. Met commissie, dat dan weer wel. Dat kan me echter niet deren, want ik heb werk, joeghei joeghei!

Mais Oui, C'est Un Bon Plan!

2005-06-28T15:46:00.000+02:00

Een oplossing is gevonden: Eerst gaan wij vakantie vieren bij mijn ouders die een fijn huis hebben in de buurt van Avignon. Aldaar zullen wij schrijven als gekken, aan scripties, nota's, boeken en scriptboeken. Na het schrijven duiken wij in het pas aangelegde zwembad, gooien wat Franse kaas en fijne wijn naar binnen, en beseffen dat dit lang zo gek nog niet is.

Voordat het zover is moeten er nog dingen geregeld worden:
- OV-jaarkaart inleveren
- Belangrijke mensen spreken/mailen, echt een heleboel
- SPSS codes moeten worden gekraakt
- Dingen moeten ingepakt
- Er moet gewoon nog keihard gewerkt worden
- Afscheidfeestjes mogen natuurlijk ook niet ontbreken
- Awakeningsfestival moet overleefd worden
- En last maar zeker not least: Er moeten gaatjes gevuld worden. Kiesgaatjes. Kleine
gaatjes, dat wel, maar het moet mooi wel gebeuren. Wel twee. Brrrrrrr....

Het Is Stil Daar In Het Zuiden

2005-06-24T14:46:00.000+02:00

Nog niets gehoord van mijn aanstaande baas. Ik voel nog geen paniek maar ik heb door dit alles wel een vervelend gevoel in mijn buik en de grote drang om dan maar vooral heel veel te drinken (i.e. alcoholische versnaperingen, alles is okay), maar dat kan ook aan het lekkere weer liggen natuurlijk...

(G)een Opgelucht Gevoel

2005-06-21T19:40:00.000+02:00

Om dit even duidelijk te hebben. Ik ben nog NIET in barcelona! Ik weet dat het website adres een beetje misleidend is wat dat betreft, maar omdat ik er zo verschrikkelijk naar uitkijk ben ik maar alvast begonnen.

Afgelopen weekend was er dan eindelijk een datum, een vertrekdatum zelfs. Wij vertrekken met behulp van mijn allerliefste vader, in de tweede week van Juli. Wat een opluchting is dat. Al weken, maanden zelfs, wordt er met grote regelmaat over gesproken, dat vertrekken naar Barcelona. Ha! We hebben een datum. Het stomme is dat er maar niet over een exacte datum wordt gesproken omdat er nog zoveel geregeld moet worden en het is nog niet duidelijk hoe lang dat allemaal nog duurt. Geloof me, nu die datum er is, moet dat nog steeds gewoon allemaal gebeuren, het is nu alleen wel duidelijk hoe lang dat allemaal duurt want er zijn nog maar 3 weekjes over.

Het opgeluchte gevoel was echter van korte duur. Ik heb net te horen gekregen van mijn nieuwe baas in Barcelona, dat het hostel waar ik zou komen te werken, gisteren is gesloten. Omdat er iets mis is met de invalide-ingang. Dicht tot het einde van deze zomer. Wha! Watte? Unklh! WAAROM NOU??!! Sjonge...

Ik heb meerdere tegenslagen gehad dit jaar, die zijn ver-en weggewerkt. Gebeurt nu gewoon weer.

Welkom Welkom Welkom

2005-06-21T18:59:00.000+02:00

Welkom iedereen op deze weblog over de grote avonturen van Serra in Barcelona!
Ik had niet gedacht ooit een weblog te hebben, maar waarom ook niet: zoveel leute hebben er inmiddels eentje, dus dat kan ik dan ook wel, en ik hoef niets steeds maar naar iedereen te mailen en foto's te sturen. Fijn! Misschien is deze weblog voor mij wel leuker dan voor jullie, om even steeds alle indrukwekkende gebeurtenissen en grootse avonturen te kunnen ventileren, maar wie interesse heeft kan altijd even een kijkje nemen hier, en commentaar geven, mocht daar enige behoefte aan zijn.